Welkom

Welkom op deze weblog!

Op deze webpagina zullen beschrijvingen van wandelingen die ik tijdens vakanties gemaakt heb gepubliceerd worden. Hiermee hoop ik dat je net zo kunt genieten van de wandelingen die ik gemaakt heb, en dan zonder verkeerd te lopen :).

Daarnaast bevat die weblog de verhalen van enkele bergsportcursussen en expedities. Niet bedoeld om zo maar even (ongegidst) na te lopen, maar  hopelijk wel leuk om te lezen voor je. En natuurlijk om inspiratie en tips over deze reizen op te doen.

Sinds 2008 bezit ik ook over een GPS-apparaat. Dus bij de in en na 2008 gemaakte wandelingen tref je (meestal) een GPS-tracklog en waypoints aan (in een zgn. gpx bestand). Sinds 2017 is het helaas niet meer mogelijk de GPX bestanden, ook niet als zip of pdf, te uploaden naar wordpress. In plaats hiervan heb ik, waar nuttig, een hyperlink naar de gelopen track in maplorer of gpsvisualiser gedeeld.

Daarnaast heb ik nog meer (links naar) nuttige wandel- en GPS-info en tips op deze site geplaatst, doe er je voordeel mee!

LET OP: ten gevolge van een weblogmigratie in 2009 en de overgang van weblog naar wordpress is de layout van de artikelen hier en daar niet meer mooi, missen er foto’s en zijn GPStrack soms niet meer downloadbaar. Ik heb niet voor deze migraties gekozen, maar ben blij dat mijn weblog nog bestaat. Wel erg vervelend voor jou als lezer als iets mist of onduidelijk wordt. Stuur me gerust een bericht via het weblog of direct een mailtje als het zo is. Dit is voor mij dan de trigger dat specifieke artikel voor je bij te werken. 

Volg onder het kopje CATEGORIËN in de rechter kolom de hyperlinks per onderwerp. Categorieën die een “Land-Regio”titel hebben linken naar beschrijving van wandelingen/beklimmingen in die regio.

Mocht je een specifiek bericht een vraag of opmerking hebben, plaats dan gerust een reactie. Of stuur me een e-mail.

NB ik aanvaar natuurlijk geen enkele verantwoordelijkheid wanneer je ondanks of dankzij mijn informatie toch verdwaald tijdens een wandel/- of klimtocht.

Advertenties

Duc Du Brabant

Duc du Brabant

Begin september 2018 verbleven we in een LodgeHome op Landalpark Duc Du Brabant. Vanaf het park hebben we twee mooie wandelingen gemaakt van resp. 14 en 12,5 km. De eerste wandeling ging over het mooie landgoed Utrecht en de tweede richting en over de Landschotse heide. Erg opvallend was dat we tijdens de wandeling heel veel overkapte picknickplaatsen tegen kwamen. Wij hadden mooi en droog weer, maar bij minder mooi en regenachtig weer kan dit uitkomst bieden. De gelopen routes hebben we van te voren uitgestippeld op de kaart met hierop de wandelknooppunten. Dit kun je ook digitaal doen op visitbrabant.com.  Dit wandelknooppunten netwerk is echt goed opgezet en bordjes wijzen je duidelijk de weg. Via de volgende link kun je de door ons gelopen routes in gpx downloaden (rechter muisklik, opslaan als .gpx): DucDuBrabant

De gelopen routes op de kaart:

Vlieland

Inleiding

Deze zomer (2018) geen (zware) Alpentochten en beklimmingen t.g.v. een knieblessure. Gelukkig kan ik wel korte vlakke wandelingen maken en stukken fietsen. Met het prachtige weer in juli kozen we eerst voor een midweek op Schiermonnikoog. En omdat het mooi bleef, en zelfs te warm in het binnenland, verkozen we de 1,5 week erna ook op de Waddeneilanden te verblijven. Naar respectievelijk Texel en Vlieland. Hiermee hebben mijn vrouw en ik alle Nederlandse Waddeneilanden ook direct samen bezocht ;).  Eerder bezoek aan Terschelling in 2015 is ook op dit weblog beschreven trouwens.

Vlieland

Tot en met de tweede zaterdag van juli hadden we gereserveerd op Texel. Maar met het aanhoudende mooie weer en de voorspelde 30+ graden in het binnenland de dagen erna besloten we nog vier nachten extra op de wadden te blijven. We reserveerde een overtocht met De Vriendschap (www.waddenveer.nl). Onze auto lieten we in De Cocksdorp (gratis parkeren kan aan andere kant van aanlegsteiger (vol=vol)), en we namen onze fietsen en kleine tent mee op de boot. Met 24 personen en 22 fietsen was de boot behoorlijk vol, maar vooral in de Vliehortsexpress was het proppen. De Vliehorstexpress is de grote truck die je over het militaire oefenterrein De Vliehorts brengt. Op de terugweg was het overigens veel rustiger. Er zijn maar weinig mensen dit vanaf Vlieland naar Texel gaan kennelijk. Daardoor was de terugreis wel een stuk leuker: meer genieten van de omgeving op De Vliehorst, rustig een praatje met de bootsman maken en dat de zeehonden ook even kwamen kijken naar ons in de boot maakte het alleen maar nog leuker.

Op Vlieland hadden we via http://www.logerenbijdeboswachter.nl een plekje op natuurcamping De Lange Paal gereserveerd. Een prima camping met beperkte faciliteiten, maar wel prima sanitair. De andere camping (Stortemelk) is heel groot en kent veel meer faciliteiten. Maar de drukte die dat met zich mee brengt, zochten wij niet.

Vanaf de camping maakten wij een aantal wandelingen. Ook pakten we een keer de fiets naar de Vuurtoren om daarvandaan een wandeling te maken, en een andere dag wandelden we vanaf het Posthuys twee rondwandelingen. Beschrijvingen van de wandelingen vind je hieronder. Wij waren dus vier nachten op Vlieland. De boot heen gaan eind van de middag, en je gaat in de loop van de ochtend weer terug. Maar met drie volle dagen heb je voldoende tijd om met fiets en te voet zeer veel van het eiland te zien, en ook voldoende tijd voor een hapje en drankje en strandbezoek.

Wandelingen

Voor de wandelingen hebben we gebruik gemaakt van de plattegrond van Vlieland, die je bij het waddenveer kunt kopen (1:30.000).

Zie dit plaatje uit Basecamp voor een overzicht van de door ons gelopen wandelroutes:

1. Oude en Nieuwe Kooi

Datum: 15 juli 2018

Afstand: 9,2 km

Begin en eindpunt: Camping de Lange Paal

We liepen vanaf de camping en volgden de Groene route door Duinlandschap en terug het bos in. Daar kwamen we een zwarte route tegen, welke door het bosgebiedje met de Nieuwe Kooi liep. En vervolgens door de Vallei van Vlanigh, een prachtig stukje duingebied met veel vogels en geiten. Daarna pakten we even de blauwe route op door de Oude Kooi en vervolgden weer op de zwarte route. Echter was bij het Bomenland niets meer van de zwarte route te vernemen. We liepen nog een klein stukje in het Bomenland, en we zouden daar twee dagen later wel terugkeren om daar de hele witte route te lopen. We liepen vervolgens langs de weg en het laatste stukje van de groene route  terug naar de camping Later hebben we nog een boekje van Staatbosbeheer gezien waarin de meeste gelopen gekleurde paaltjes routes inderdaad voorkwamen; behalve de zwarte. Het blijft dus een raadsel welke route dat is.

Via de volgende link kun je de gelopen route in gpx downloaden (rechter muisklik, opslaan als .gpx): Oude-NieuweKooi

 

2. Oost Vlieland

Datum: 16 juli 2018

Afstand: 10,7 km

Begin en eindpunt: Vuurtoren

De wandeling van vandaag ging door de bossen rondom het dorp (Oost-Vlieland). Een prachtige wandeling, en zeker op een warme dag aan te raden. We volgen hoofdzakelijk de gemarkeerde route (groene paaltjes) en maakten ten oosten van het Dorp nog een extra lus.

Via de volgende link kun je de gelopen route in gpx downloaden (rechter muisklik, opslaan als .gpx): OostVlieland

 

Op 17 juli maakten we vier korte wandelingen:

3. Cranberryvlakte

Datum: 17 juli 2018

Afstand: 7,8 km

Begin en eindpunt: Camping De Lange Paal

Vanaf de camping pakten we de blauwe route met de klok mee op. Deze route loopt geheel door duinlandschap, en startte zelf met enkele klimmetjes. Aan de Noordzeekant zijn we klein stukje over het strand gelopen, i.p.v. over de tuintoppen waar de route loopt. Vlak voor we terug waren op de camping, pakten we nog een groot deel van de witte route door het bos terug naar de camping op.

Via de volgende link kun je de gelopen route in gpx downloaden (rechter muisklik, opslaan als .gpx): Cranberryvlakte

 

4. Bomenland en Vogelroute

Datum: 17 juli 2018

Afstand: 3,9 km

Begin en eindpunt: Het Posthuys

In de middag fietsten we naar het Posthuys, waarvandaan we twee mooie wandelingen maakten. De eerste liep door het bos “”Bomenland”. Tegen het einde van de route kom je ook naar een mooie vogelkijkhut die uitkijkt over het wad.

Via de volgende link kun je de gelopen route in gpx downloaden (rechter muisklik, opslaan als .gpx): Bomenland

 

5. Kroon’s polders en Meeuwenduinen

Datum: 17 juli 2018

Afstand: 8,2 km

Begin en eindpunt: Het Posthuys

Ter afsluiting liepen we deze, misschien wel mooiste, wandeling op Vlieland. Eigenlijk wilden we alleen naar de Vodelkijkhut lopen om over de Kroon’s polders uit te kijken, maar omdat het zo mooi was zijn we de hele route doorgelopen. Deze ging door duinlandschap met struiken en uitzicht op het wad, daarna langs heet schietkamp van het militaire terrein (met veel bordjes verboden toegang en een groot hek ervoor) en daarna door de meeuwenduinen en strand terug.

Via de volgende link kun je de gelopen route in gpx downloaden (rechter muisklik, opslaan als .gpx): Kroonspolders en Meeuwenduinen

 

6. Rondje Camping

Datum: 17 juli 2018

Afstand: 1,4 km

Begin en eindpunt: Tentplaats 75, Camping de Lange Paal

Omdat ik me toch al drie dagen afvroeg waar dat paadje achter de tent heen liep, ben ik hier ’s avonds maar eens ingelopen. Het bleek toch niet zo spannend als het leek. Het paadje kwam nl. op de witte route die achter de camping lans loopt uit te komen, en dat er heel veel van dit soort paadjes vanaf diverse campingplaatsen waren. Ik ben toen een rondje om de camping heen gelopen, en zo toch de hele witte route gelopen (samen met het deel dat we vanochtend na de blauwe route gelopen hadden.

Via de volgende link kun je de gelopen route in gpx downloaden (rechter muisklik, opslaan als .gpx): Rondje om de camping

Texel

Inleiding

Deze zomer (2018) geen (zware) Alpentochten en beklimmingen t.g.v. een knieblessure. Gelukkig kan ik wel korte vlakke wandelingen maken en stukken fietsen. Met het prachtige weer in juli kozen we eerst voor een midweek op Schiermonnikoog. En omdat het mooi bleef, en zelfs te warm in het binnenland, verkozen we de 1,5 week erna ook op de Waddeneilanden te verblijven. Naar respectievelijk Texel en Vlieland. Hiermee hebben mijn vrouw en ik alle Nederlandse Waddeneilanden ook direct samen bezocht ;).  Eerder bezoek aan Terschelling in 2015 is ook op dit weblog beschreven trouwens.

Texel

Maar 20 minuutjes varen vanaf Den Helder en je bent op het grootste Waddeneiland. Verkeer vanaf de veerboot wordt nog door verkeerslichten verdeeld, maar dan heb je ook direct het enige verkeerslicht van het eiland gehad (denk (en hoop) ik). Wij hadden camping De Hoge Kamp tussen Den Hoorn en Den Burg in gelegen gereserveerd. Geen spijt van gehad! Prima faciliteiten, gemoedelijke gasten en een winkeltje met streekproducten die nagenoeg altijd open is en een blokhut met koelvriescombi en waterkoker voor algemeen gebruik.. De eerste dagen, in de tweede week van juli, was het nog erg rustig. Bij vertrek op zaterdag waren de meeste plekken inmiddels wel bezet.

We hadden onze auto, grote tent en fietsen mee. Dus vanaf de camping hebben we diverse fietstochten gemaakt, en deze afgewisseld met diverse wandelingen. De gemaakte wandelingen beschrijf ik hieronder. Het was nog net geen vakantie (alleen regio Zuid had al vrij), dus het was nog relatief rustig op Texel. Op de fietspaden in de Dennen en langs de Slufterwas het wel drukker. Maar als je je fiets parkeerde en een stukje ging wandelen zag je bijna niemand meer (het blijft een fietseiland natuurlijk 😉 ). Alleen op de Slufter was het ook erg druk met andere mensen die een stukje gingen wandelen. Dus daar zijn we niet lang gebleven.

AANRADERS: bezoek de Texelse brouwerij (rondleiding reserveren!), neem een kijkje in het Schapenmuseum (gratis, gelegen achter Kaasboerderij de Wezenspyk), ga een keer eten in Den Hoorn in Inn de Knip (wel reserveren), wandel zeker rond de Horsmeertjes, eet vis in Oudeschild en voor de oorlogsgeschiedenis van Texel kun je het Oorlogsmuseum op het vliegveld bezoeken.

Wandelingen

Voor de wandelingen hebben we gebruik gemaakt van de Kaart van VV Texel – editie 2017 (1:40.000), gekocht op de boot. Het volgende plaatje uit Basecamp toot de door ons gelopen wandelroutes:

1. De Hors en de Geul

Datum: 9 juli 2018

Afstand: 13,5 km

Begin en eindpunt: Parkeerplaats bij de Horsmeertjes

Met de fiets gingen we eerst naar de parkeerplaats, en vanaf daar zijn we gaan wandelen. Eerst liepen we noordelijk langs de meertjes en   via de Kreeftepolder richting het strand, tot aan de strandtent bij paal 10. Na een heerlijke cappuccino bij de leuke tent liepen we verder. Helaas waren de paden door De Geul afgesloten i.v.m. het broedseizoen. Zodoende liepen we via de Bunker en Loosmansduinen terug naar het begin. Hier besloten we ook nog even ee rondje om het andere Horsmeertje te maken; omdat het zo mooi en lekker rustig is daar.

Via de volgende link kun je de gelopen route in gpx downloaden (rechter muisklik, opslaan als .gpx): De Hors en De Geul

 

2. Wezenspeyk en Schapenmuseum

Datum: 10 juli 2018

Afstand: 4 km

Begin en eindpunt: Camping De Hoge Kamp

Omdat het deze ochtend niet al te mooi weer was, en vooral omdat we die middag een bezoek aan de plaatselijke brouwerij met rondleiding gepland hadden gingen we in de ochtend voor een korte wandeling. Deze wandeling liep vanaf de camping langs de Hoonderweg. Na een liepen we over het dijkje door de polder tot aan de oversteek van de sloot. Hiervoor was een heel mooi en leuk trekpontje aangelegd. Dan de landweg tussen de weilanden volgen, en in de schapenboet die daar staat is een erg interessant en leuk Schapenmuseum ingericht. Je hebt het zo gezien, maar toch een must see als je op Texel bent. Vanaf de boet liepen we langs het terrein van Kaasboerderij Wezenspeyk. Langs dit pad stonden allerlei draaipaaltje met hierop wetenswaardigheden over Texel en over de schapen. In het kaascafé name we nog een kopje koffie met Hoornse ring, om vervolgens weer naar de camping terug te lopen.

Via de volgende link kun je de gelopen route in gpx downloaden (rechter muisklik, opslaan als .gpx): Wezenspyk

 

3. Bleekersvallei en Bleekerij

Datum: 12 juli 2018

Afstand: 5,5 km

Begin en eindpunt: Nabij fietspad waar wandelroute deze kruist

Met de fiets over de mooie fietspaden door De Dennen. Daar zetten we onze fietsen neer op de locatie waar de wandelroute het fietspad kruist. We liepen eerst door de duingebied De Bleekersvallei en staken door naar de rondwandeling rondom de Bleekerij. Bij elkaar een leuke rondwandeling van ruim 5 km, waarin we dus twee gemarkeerde wandelingen combineerden.

Via de volgende link kun je de gelopen route in gpx downloaden (rechter muisklik, opslaan als .gpx): Bleerkersvallei

 

4. Bollekamer en Rozenvlak

Datum: 12 juli 2018

Afstand: 6,6 km

Begin en eindpunt: Parkeerplaats voor fietsen nabij fietsknooppunt 11

Deze wandeling combineert twee rondwandelingen door het duingebied. Op de kaart zie je het niet direct, maar bij het bord bij de start van de route was al duidelijk dat deze rondwandelingen aan elkaar verbonden zaten. Het was erg mooi en ook lekker rustig wandelen door de duinen.

 

Via de volgende link kun je de gelopen route in gpx downloaden (rechter muisklik, opslaan als .gpx): Rozenvlak_Bollekamer

 

5. Het Geheimwandeling

Datum: 14 juli 2018

Afstand: 2,5 km

Begin en eindpunt: Ockesnol

Vandaag nog een kleine wandeling voordat we over gingen naar Vlieland (zie andere weblog hierover). De wandeling was een leuke, maar wel korte, afsluiter van onze dagen op Texel. Maar zeker de moeite waard om te doen. En met weer het voordeel dat het erg rustig is om op dit deel van Texel te wandelen.

Via de volgende link kun je de gelopen route in gpx downloaden (rechter muisklik, opslaan als .gpx): Geheimwandeling

Schiermonnikoog

Inleiding

Deze zomer (2018) geen (zware) Alpentochten en beklimmingen t.g.v. een knieblessure. Gelukkig kan ik wel korte vlakke wandelingen maken en stukken fietsen. Met het prachtige weer in juli kozen we eerst voor een midweek op Schiermonnikoog. En omdat het mooi bleef, en zelfs te warm in het binnenland, verkozen we de 1,5 week erna ook op de Waddeneilanden te verblijven. Naar respectievelijk Texel en Vlieland. Hiermee hebben mijn vrouw en ik alle Nederlandse Waddeneilanden ook direct samen bezocht ;).  Eerder bezoek aan Terschelling in 2015 is ook op dit weblog beschreven trouwens.

Schiermonnikoog
Op dit eiland is het niet toegestaan om je auto mee te nemen. Om het onszelf makkelijk te maken huurden we een ingerichte tent via http://www.ingerichtetenten.nl op camping Seedune. Deze 4 persoons De Waard tenten met koelkast en 4-pits gasfornuis waren zeer royaal voor ons tweetjes, en als er toch wat ontbrak stond Truus voor je klaar. Dus een luxe zorgeloze vakantie in de duinen. In de eerste week van juli was het nog rustig op de camping, en zo genoten we optimaal van de rust en het mooie weer.

De eerste en derde dag hebben we een wandeling vanaf de camping gemaakt. De ene keer naar het zuidwesten, de andere keer naar het noordoosten. Hieronder een summiere beschrijving van de gemaakte wandelingen. De andere volle dag hebben we een fiets gehuurd en het eiland 3 maal via verschillende routes en tegengestelde richtingen rond gefietst; zo groot is het eiland niet dus. Het Kobbenduinen-gebied was vanwege het vogelbroedseizoen nog tm 15 juli afgesloten, en konden we dus niet bezoeken.

Ondanks de prima kook faciliteiten in onze tent zijn we twee keer in het dorp gaan dineren. Luxe gedineerd bij Ambrosijn (aanrader) en een snelle maar zeer goede pizza bij De Ware Jakob (alwaar je ook andere gerechten kunt bestellen. Ook dronken we twee keer een koffie bij strandtent de Marlijn, ook een erg leuke tent. Zwemmen kun je in de Berkenplas.

Wandelingen

Voor de wandelingen hebben we gebruik gemaakt van de wandel- en fietskaart van Natuurmonumenten van Nationaal Park Schiermonnikoog (1:20.000). Het volgende plaatje uit Basecamp toot de door  ons gelopen routes:

1. Westerplas, Wester- en Noorderduinen

Datum: 3 juli 2018

Afstand: 10 km

Begin en eindpunt: Camping Seedune

De wandeling liep vanaf de camping via vakantiepark Klein Zwitserland rondom de Westerplas. De Westerplas in een schitterend stukje natuur, waar je vanuit de vogelkijkhut de Aalscholvers kun bestuderen (tip: verrekijker mee om ze nog dichterbij te halen). Hierna liepen we via de we de Westerduinen het strand op en via stand bij de doorgang nabij de Noorderduinen weer binnendoor terug naar de camping.

Via de volgende link kun je de gelopen route in gpx downloaden (rechter muisklik, opslaan als .gpx): 2018juli03 – Schiermonnikoog

 

2. Kronkelpad – Waterstaatpad – Reddingsweg

Datum: 5 juli 2018

Afstand: 16 km

Begin en eindpunt: Camping Seedune

Deze dag ging de wandeling naar de oostkant. Via het Kronkelpad liepen we vanaf de camping binnendoor richting de Noorderduinen. Via het pad tussen strand en duinen liepen we tot aan paal 10 richting het Westen. Daar keerden we om via de andere kant van de duin via het Waterstaatpad en Reddingsweg terugliepen richting de camping.

Via de volgende link kun je de gelopen route in gpx downloaden (rechter muisklik, opslaan als .gpx): 2018juli05 – Schiermonnikoog

Twee wandelingen in de buurt van Aalden – Drenthe

Begin december 2017 verbleven we een weekend in Landal Aelderholt. Een mooi park, met goede wandelmogelijkheden in de nabije omgeving. Voor één wandeling pakten we de auto. Op 10 minuten rijden van het park was het startpunt. De andere, korte, wandeling deden we vanaf het park.

 

Trage Tocht Sleenderzand

Datum: 2 december 2017

Afstand: 15 km

Begin en eindpunt: Parkeerplaats Rijmaaran, Slenerweg 118, Schoonoord

Een mooie wandeling van deze trage tocht vonden  we op www.wolfswandelplan.nl. De route gaat volledig over onverharde paden door het bos, en vooral langs de bosrand. Toen wij ‘m liepen wel hier en daar wat drassig, maar met goede waterdichte en halfhoge wandelschoenen is dat geen probleem. Op de route kom je langs een aantal prachtige vennen, tegen het eind van de route nog een indrukwekkende grafheuvel Galgenberg en bijna bij het eind van de een waar Hunebed. Hunebed de Papenloze Kerk is medio vorige eeuw gerestaureerd en tot 1980 moest je zelfs entree betalen om dit hunebed te mogen zien.

 

 

 

 

 

 

 

MeppenBos

Datum: 3 december 2017

Afstand: 9 km

Begin en eindpunt: Huisje Landal Aelderholt

Zondagochtend hield t op met regenen, en konden we nog mooi even deze zelfs ‘uitgezette’ wandeling maken in ’t bos dat het dichts bij ’t Landalpark lag. Het bos grenst aan het plaatsje Meppen, dus noemen wij ’t bos ‘t MeppenBos.

Vanaf ons Landalhuisje namen we een paadje om via een nood/wandel-uitgang het park af te lopen. Toen een stukje over asfalt, verder vooral onverharde paden die door het bos kronkelen. Of recht toe recht aan. Maar vooral de kronkelende paadjes waren erg leuke en mooi. Maar wel modderig, en moesten we regelmatig stukje door de struiken omdat het pad zelfs voor onze halfhoge schoenen te nat was. De route passeerde 2 leuke meertjes en een mooi stuk heide waar een aantal schapen ons verbaast aankeek. Vlak voor het einde nog een stukje door een lokaal park/bosje in Aalden, om zo weer via een andere ‘noodingang’ het LandalPark te betreden.

 

GPS_TrackLOG

Via deze link kun je de gelopen routes bekijken

Veluwezoom

Deze blog bevat beschrijvingen van twee gemaakte wandelingen op verschillende dagen. Bij het maken van de wandelingen zijn de gemarkeerde routes van Natuurmonumenten. Er is geen GPS tracklog gemaakt, maar de routes kun je downloaden via deze link naar de site van Natuur Monumenten. Onderaan deze blog de foto’s van de routes op de kaart (zijn foto’s van de informatieborden). LET OP dat bij aan elkaar koppelen van de routes je wel last kunt hebben van dat de markering maar één kant op is aangegeven. Van de gelopen routes wordt hieronder aangegeven of deze met de klok mee of tegen de klok in gemarkeerd zijn.

 

Datum: 21 oktober 2018
Afstand: 25 km
Duur: 5 uur
Start- en eindpunt: Bezoekerscentrum Veluzoom, Rheden

Op deze prachtige herfstdag liepen we vanaf de parkeerplaats bij Veluwezoom een wandeling van 25km. Ze startten met de zwarte route (met de klok mee) tot aan Paviljoen de Posbank. Dit was een prachtig en mooi heuvelachtig stuk om mee te starten. Daarna liepen we vanaf het Paviljoen de paars gemarkeerde Ijzerbaanroute (gaat ook met de klok mee). Dit deel viel wat tegen, vooral het stuk van ruim 1 km langs de weg. Terug bij het Paviljoen vervolgenden wij onze wandeling via de gele Panoramaroute (klok mee). Vanaf deze gingen we bij P Lappendeken over op de rode Carolinahoeveroute (tegen de klok in). Aangekomen bij de Carolinahoeve namen de licht blauwe de Hagenau route (met de klok mee). De Hagenau route was erg mooi en vooral een stuk rustiger dan de andere routes. Na een korte koffie met appelgebak-stop bij de Carolinahoeve vervolgenden we onze route weer op de rode route, die nog even samen liep met de gele route, die we vervolgenden richting Koepel De Kaap. Daar pakten we tenslotte weer de zwarte, en misschien wel mooiste stuk van de, route weer op richting de parkeerplaats bij BC Veluwezoom.

 

Datum: 7 augustus 2017
Afstand: 9,8 km
Duur: 2 uur
Start- en eindpunt: Parkeerterrein bij Woodz, Bovenallee 1, Velp

Een korte wandeling van net geen 10 km. Met even over de helft een heerlijke picknicklunch. De route is eenvoudig te vinden door de gele pijltjes op de paaltjes te volgen (route gaat met de klok mee). Halverwege de route werd het wat drukker, omdat we ons toen nabij bezoekerscentrum Veluwezoom bevonden. De route gaat er zelfs doorheen. Het tweede deel van de wandeling, over landgoed Beekhuizen oftewel het deel dat gelijk loopt met de Beekhuizenroute (blauwe paaltjes, met klok mee), was het mooiste en rustigste deel van de wandeling.
Kaarten

Hieronder de foto’s van de routes vanaf de parkeerplaats, almede die vanaf Bezoekerscentrum.

Wandelen vanaf Beekhuizen

 

Wandelen Veluwezoom

 

 

 

 

 

 

Wandelen en klimmen in Zuid-Duitsland

Inleiding
Begin juli 2017 zijn we 1,5 week naar Zuid-Duitsland geweest. De eerste 4 nachten verbleven we op de camping in Pfronten (reserveren is niet nodig – er is altijd plaats). Zonder files/baustellen kun je hier vanuit Nederland in 7 uur al zijn. Een prima camping met schoon sanitair en een leuke terrasje met heerlijke huisgemaakte taart. Enige minpuntje waren de dazen en vele vliegen, maar daar was in de hele omgeving sprake van (niet alleen op de camping dus). Vanuit de camping hebben we enkele tochten gemaakt. De volgende 5 nachten verbleven een uur rijden verder, in een appartmentje in Grainau, aan de voet van de Zugspitze. Fam. Klotz was een prima gastgeber in hun bauerhoff. Puntje van aandacht is wel dat je iedere ochtend om 6 uur wakker wordt van de melkmachine, maar dat vonden wij geen probleem: immers waren we toch altijd al vroeg op pad om middag-warmte-onweer voor te zijn. De gemaakte tochten worden hieronder beschreven.

 

Aggenstein-Breitenberg
Datum: 6 juli 2017
Duur: 6:30uur
Afstand: 21km
Hoogtemeters: 1.300m op en af
Start- en eindpunt: Camping Pfronten
GPS-track: zie deze hyperlink om onze route te zien en GPX te downloaden

Op de website van Pfronten vind je diverse wandelingen, van makkelijk tot zwaar, zie https://www.pfronten.de/aktiv/tourenportal/. Waar ook voor iedere wandeling een kaartje en GPS-track te downloaden valt. Wij combineerden de Aggenstein en de Breitenberg tour, en liepen vanaf de Breitenberg door om via de Zwarte wand naar Pfronten af te dalen. Nabij de camping sloten we onze wandeling af met een ijsje op het terras onderaan de skilift. Al met al een mooie wandeling, en stevige inlooptocht voor ons.

 

Klettersteigen op de Tegelberg
Datum: 7 juli 2017
Duur: 5:00uur
Afstand: 8,75km
Hoogtemeters: 700m op en af
Start- en eindpunt: Parkeerplaats Tegelberglift Schwangau
GPS-track: zie deze hyperlink om route zien en GPX te downloaden

Vandaag reden we op en neer naar Schwangau (half uurtje rijden) om daar de Tegelberg Klettersteig te doen. Details en topo van deze klettersteig kun je op Bergsteigen.com terugvinden. De aanloop naar de instap van de klettersteig was mooi en prima te doen. Na een uurtje kon gordel aan en klettersteigset gebruikt worden. De klettersteig zelf (max. niveau C) was goed te doen, maar wel veel klimwerk aan de kabel vereist. Eenmaal bovenaan gekomen een lunchpazue gehouden en besloten de nabijgelegen zwaardere Fingersteig klettersteig te laten voor wat ie was. We kozen ervoor om via de Gelbewand Klettersteig (niveau A) naar beneden te lopen. Weer beneden aangekomen hadden we een cola resp. weizenbier in de Biergarten wel verdiend vonden we.

 

Steile wandeling naar de Pilgerschrofen
Datum: 8 juli 2017
Duur: 6:15uur
Afstand: 12,81km
Hoogtemeters: 1.000m op en af
Start- en eindpunt: Parkeerplaats Saulinghaus
GPS-track: zie deze hyperlink om route zien en GPX te downloaden

Vandaag reden we eerst naar Pflach (AT) om van daaruit via het Saulinghaus de Pilgerschrofen te beklimmen. Deze tocht kostte ons 3 uur. Vandaar wilden we oorspronkelijk de Apostelgraat gaat doen. Met klimgordel  al aan en helm al op ontdekten we dat de eerst passage al dusdanig lastig was dat we hier vanaf gezien hebben. (red: later in de vakantie hebben we geconcludeerd dat de we deze IIe-graads passage gemist moeten hebben, want de route die wij dachten te moeten gaan klimmen was veel lastiger dan dat.) We zijn toen dus omgedraaid om de zeer steile grashelling weer voorzichtig af te dalen en dezelfde weg terug te volgen naar de parking.

 

Eisenzeit
Datum: 10 juli 2017
Duur: 7:30uur
Afstand: 13,13km
Hoogtemeters: 2.150m op en 200m af
Startpunt: Parkeerplaats Eibsee
Eindpunt: Top Zugspitze
GPS-track: zie deze hyperlink om route zien en GPX te downloaden

Na een rustdag op zondag, waarop we ons van de camping in Pfronten naar onze gemoedelijke Ferienwonung in Grainau verplaatst hebben, stonden we maandag vroeg op. Om 04:15 om precies te zijn. De tour van deze dag was de voornaamste reden naar Zuid Duitsland af te reizen. Deze dag stond nl. in het teken van de Eisenzeit klim vanaf de Eibsee naar de top van de Zugspitze. De klim gaat via de noordwand van de Zugspitze en in de te overbruggen 2.000 hoogtemeters zijn klimmetjes tot bijna 4e graads te nemen (zie deze topo). Daarbij is de route nog nieuw (2016 geopend) en is de route niet altijd even makkelijk te vinden. Dit was voor ons aanleiding een gids in te huren. Via die-Bergfuehrer.de regelden we deze gids. Gezien het voorspelde onweer in de middag belde de gids ons daags van te voren om al om 5:00h te vertrekken. Overigens kun je de klim ook aanvangen van Riffelriss station, maar de eerste tandrad-trein omhoog komt daar ‘pas’ om 8:30 aan. Ook meldde de gids, Sepp heette hij trouwens, dat er nog een gids meekwam. Deze tweede gids was ook zeer ervaren, maar kende de route nog niet. Dit betekende dus dat we de volgende dag in twee touwgroepen van 2 personen klommen, dus lekker snel konden “gaan”.

De Eisenzeit voert je omhoog langs de overblijfselen van de in de jaren 20 aangelegde tunnel voor de tandradtrein. De trein die je vanaf de Eibsee via het Riffelriss tot station SonnAlpin (200m onder de top van de Zugspitze) brengt. Vanaf het Riffelriss gaat het spoor de berg in en komt er 4,5km en ruim 1.000 hoogtemeters later weer uit. Omdat dit jaar (2017) het snellere alternatief van de gondel buiten bedrijf was, werden we na de klim ook gedwongen met dit treintje weer naar beneden te gaan. Duurt wel een stuk langer, maar maakt het verhaal natuurlijk wel compleet.

Als gezegd startten we vroeg, en even voor 5uur startte onze wandeling omhoog. Vanaf de Eibsee (op bijna 1.000m) liepen we in stevig wandeltempo over steegs stijgende paden omhoog, maar nergens was het erg steil dus konden we ook gezellig met de gidsen nader kennismaken. Al voor 7:00uur waren we bij de Sprengseilbahn op bijna 1.900m. Hier ging na een korte pauze de klimgordel aan en werd het eerste deel veelal aan ‘lopende zekering’ afgelegd. De Bruchige Wandstelle (8m, 4-) was prima te doen, en ook de gammele Harakiriladder werd zonder problemen beklommen. In dit stuk van de route troffen we veel achterblijfselen van de bouw van de tunnel aan. Vooral veel kabels waaraan de arbeiders destijds werkten diende nu voor ons als zekerpunt. Na 1,5h klimmen eindigde dit deel van de route bij de tunnelvensters. In deze vensters verbleven de arbeiders destijds (en sliepen daar dus ook). Moet geen pretje geweest zijn, maar hiermee was de tunnel wel in 19 maanden gerealiseerd. Bij het vierde tunnelvenster is een mooi plateau waar we pauze hielden. Hier ook een mooie optie voor een bivak (voor wie de klim over 2 dagen wil spreiden). En mocht je hier ooit komen, doe je behoefte dan 1 tunnelvenster eerder om dit plekje schoon te houden.

Na een korte pauze vervolgden wij om 9:45 onze klim weer. In dit volgende stuk weer enkele stukken aan lopende zekering (1tot2) maar ook een zevental klimstukken (2tot3+) waar de gidsen voorklommen en wij hen na kwamen. De laatste touwlengte (3) is de pittigste, maar dat kan ook komen omdat mijn gids vanaf de instap linksom i.p.v. rechtsom klom. Daarnaast vond ik het steile morenenveld het lastigst. Onderschat het niet om je hierin voort te bewegen en om de juiste route naar vervolg van de klimroute te vinden. De gids beaamde dit ook, en dat hij iedere keer weer een andere route in dit deel nam, maar de beste nog niet gevonden had. Helaas kwamen de wolken en mist binnendrijven, en waren de mooie uitzichten passé. Om 11:00 zat het rotsklimdeel erop, en bevonden wij ons op de graat. Vanaf deze graat kun je richting de top van de Zugspitze, maar omdat deze veel steenslag geeft (op de onderliggende klettersteig van de Höllentalroute) mag er niet zo verder geklommen worden. Je daalt af via 2 abseils van 25m, maar aangezien wij 2 touwen konden verbinden konden wij de abseil in 1 keer doen.

Na de abseil kom je uit op de klettersteig van de Höllentalroute die je in een half uur naar de top leidt. Maar reken voor dit deel een uur. Rustig aan doen kan geen kwaad na de lange klim, en in ons geval werden we daar ook toe gedwongen door langzame klimmers voor ons in deze klettersteig. Maar om 12:30 stonden we op de top van de hoogste berg van Duitsland, de Zugspitze. In 2008 waren we hier ook al eens op het topplateau. Toen vanaf Oostenrijkse kant via Gatterl en Knorrhutte beklommen, maar deze route was toch stuk mooier (en vooral uitdagender). Na een welverdiende weizenbier daalden we met tandradtrein af naar de Eibsee.

 

Grainau-Eibsee
Op dinsdag en donderdag deden we het rustig aan, en liepen we naar de Eibsee. En op dinsdag zelfs eromheen. De wandelingen zouden ook gecombineerd kunnen worden, en daarom onder dit kopje samengevoegd.

Datum: 11 juli 2017
Duur: 3:15uur
Afstand: 16,25km
Hoogtemeters: 300m op en 200m af
Startpunt: FeWo Klotz in Grainau
Eindpunt: Parkeerplaats Eibsee
GPS-track: zie deze hyperlink om route zien en GPX te downloaden
Deze wandeling liep vanaf Grainau via de Panoramaweg naar de Eibsee. Daar hebben we een rondje om de Eibsee gelopen en de wandeling in de Biergarten bij de Eibsee afgesloten. Omdat de wolken er toen inmiddels erg dreigend uitzagen besloten we het treintje terug naar Hammersbach te nemen en vanaf dat station terug naar onze FeWo te lopen.

Datum: 13 juli 2017
Duur: 2:30uur
Afstand: 11,7km
Hoogtemeters: 500m op en af
Startpunt en Eindpunt: FeWo Klotz in Grainau
GPS-track: zie deze hyperlink om route zien en GPX te downloaden
Vandaag stond oorspronkelijk de Jubilaumsgrat op het programma. Maar door het slechte weer werden we vanochtend gedwongen met de tandradtrein terug naar het dal te keren. ’s middags klaarde het op en hebben we nog deze korte wandeling gemaakt. We zijn via Grainau, de Rosensee en Badensee naar de Eibsee gelopen. Terug liepen we via de höhenweg.

 

Höllental
Datum: 12 juli 2017
Duur: 7:00uur
Afstand: 17,3km
Hoogtemeters: 2.300m op
Startpunt: FeWo Klotz in Grainau
Eindpunt: Zugspitze
GPS-track: zie deze hyperlink om route zien en GPX te downloaden

De meesten starten deze tocht al vroeg (voor vijven), maar wij vonden dat we ook wel iets later mochten starten, zeker nu er eindelijk een dag geen onweer en regen pas voor laat in de middag/begin van de avond voorspeld werd. Even voor zes uur werden we wakker van de melkmachine op onze Bauerhoff en konden we na een stevig ontbijt aan de wandel. De route liep rustig omhoog en na een klein uur waren we bij de Hollentalklammeingangshütte. Hier die je toegang tot de klam te betalen; in ons geval maar 1 EUR als lid van een AlpenVerein. De klam is erg mooi, maar het is wel aan te raden een regenjasje aan te doen met al het neerdalende water. Mocht je de klam willen mijden, dit kan: omlopen kost je 15tot30min extra.

Even na het einde van de klam is er de Höllentalangerhütte. Een prima plaats voor (toilet)pauze. Om 8:30 vertrokken wij daar weer, om een uur later de eerste – simpele – klettersteig tegen te komen. Na de klettersteig nog een stukje klauteren (1-)  en dan nog een goed uur naar de onderkant van de gletsjer. Hier aangekomen namen we een pauze en sloegen we gade hoe een groep van 5 veel moeite had het iets steilere middenstuk van de gletsjer over te komen. Onze conclusie was: aangelijnd aan touw is niet nodig, maar wel de stijgijzer onderdoen. Een juiste conclusie: de (enkele) spleten waren duidelijk zichtbaar, en het steilere stuk was zo heel makkelijk op te lopen. Dus in no-time hadden wij het gletsjer stuk gehad, en kon de pittige instap naar de klettersteig genomen worden.

De klettersteig, waarvan we het laatste stuk dus eergisteren ook al gedaan hadden (zie verslag Eisenzeit), was alleen het eerste stukje pittig (recht omhoog), maar daarna prima te doen. Dit deel kostte ons zo’n 1,5 uur. Waarbij het laatste stuk weer enige stau ontstond t.g.v. langzame klimmers (die dus al om 4:30 vertrokken waren). Maar het was goed weer (wel mistig, maar droog) en we hadden geen haast. Om 14:00h stonden we weer op de top van de Zugspitze. Daarna zijn we naar het Munchnerhaus, hut op de top van de Zugspitze, gegaan voor een drankje. En daar zijn we de nacht ook gebleven, omdat we de volgende dag de Jubilaumsgraat wilden doen. Maar helaas bleek het de volgende ochtend pijpenstelen te regenen en zijn we toen alsnog met de tandradtrein afgedaald. Mocht je zelf eens overwegen in t Munchnerhaus te overnachten, reserveer dan tijdig ivm zeer beperkte capaciteit. En houd er rekening dat voorzieningen zeer beperkt/Spartaans zijn en ook de huttenwaarden niet de meest klantvriendelijke mensen (understatement) zijn.

 

 

Het vervolg
Omdat we ’t klimvirus te pakken hadden, besloten snel na bovenstaande vakantie nog dezelfde zomer een soort van alpine klimcursus te willen doen. Gezien deze last-minute beslissing was het boeken/vinden van zo’n cursus niet makkelijk. Maar via die-bergfuhrer, waarmee we dus ook de Eisenzeit beklommen, lukte dit wel. Helaas heeft de cursus t.g.v. slechte weer maar één van de drie geplande dagen doorgang gevonden. Maar de dagen erna knapte het weer op en hebben we onderstaande tochten kunnen maken. Op tussenliggende, niet beschreven dagen, hebben we ons vermaakt met klimmen rondom de Alpspitze: hier vind je vele klimtuinen van allerlei niveau. We verbleven weer in Grainau, net als eerder deze zomer in bij Ferienwonung Klotz.

Soldatenweg Predigtstuhl
Datum: 21 augustus 2017
Duur: 4:00uur lopen, 3:30uur klimmen
Afstand: 13,4km
Hoogtemeters: 2.300m op
Startpunt en eindpunt: Parkeerplaats Mittenwald
GPS-track: zie deze hyperlink om route zien en GPX te downloaden

Op tijd reden we richting Mittenwald. We waren toch niet de eerste wandelaar/klimmer die op de parkeerplaats arriveerde. De parkeerplaats vind je trouwens door vanaf de grote weg afslag Mittenwald-Karwendelbahn te nemen, einde afslag rechts en weer rechts onder de grote weg door. Om stipt 8 uur ving onze wandeling richting Dammkarhütte aan. Vanaf deze hut was het nog een kwartiertje naar de instap van de route, de instap die net iets lager ligt dan je volgens beschrijving en plaatjes zou vermoeden. Na een korte pauze en klimuitrusting aantrekken cq op orde brengen vingen we om 10:30 met de eerste touwlengte aan. De route was uitdagend, maar goed behaakt (met oude en nieuwe haken) en overtrof nergens vierde graads. Zie hier de topo. Wel was het ondanks relatief korte touwlengtes soms lastig elkaar nog de touwcommando’s door te geven (lees: schreeuwen). Die ochtend waren wij de enigen in de route en toen we terug liepen zat er inmiddels 1 andere klimduo in de route. Even na 14h waren we uitgeklommen en bij het topkruis aangekomen. Hier keken we tevreden terug op onze eerste zelfstandige klimtour. En na een lange pauze waarin we van het uitzicht genoten, liepen we via een andere route (stukje om) terug naar de parkeerplaats, waar we om 17:00 uur weer bij onze auto terugkeerden.

Schutzensteig
Datum: 23 augustus 2017
Duur: 9:45uur
Afstand: 33,2km
Hoogtemeters: 1.300m op 2.200m af
Startpunt: Onderkant Hochalmlift
Eindpunt: Parkeerplaats Alpspitzbahn
GPS-track: zie deze hyperlink om route zien en GPX te downloaden

Vandaag een lange tocht gepland. Op de kaart zagen we de ‘oude’ Schutzensteig vanuit het Rheintal omhoog richting Alpspitze gebied. Wij kozen ervoor deze af te dalen, en dus om 8:00h de eerste lift (Alpspitzbahn) omhoog te nemen, daarnaa weer stukje met de Hochalmbahn naar beneden waar we zo rond 8:30 met onze wandeling konden beginnen. De route liep eerst over de Bernadiensteig, toen we deze verlieten om de pas waar de Schutzensteig op uitkomt te bereiken, bleek al snel dat niet alle paden op de kaart nog bestonden. Dus 200 hoogtemeters op en af teveel gemaakt te hebben liep we nog even door over de Bernadiensteig totdat een bordje de Stuibenhuut aangaf. Dit was wel de juiste afslag, al was het pas na de hut niet/nauwelijks meer zichtbaar. Gelukkig bereiken we de pas na goed padzoekwerk rond het middaguur. De Schutzensteig daalde in het eerst stuk steil af, en was trittsicherheid een absolute must. Maar daarna bleef dit pad lang langs dezelfde hoogtelijnen glooien. Of de kaart lijkt het dat je moet dalen, maar als je goed kijkt zie je dat de bergen/graat evenwijzig aan het pad stijgen. Gelukkig is het pad zeer goed gemarkeerd. Het kostte ons ruim 2,5 uur totdat we helemaal tot in het prachtige Rheintal afgedaald waren. Hier hielden we een pauze in de Rheintalangerhut. Vanaf deze hut terug naar de parkeerplaats van de Alpspitzbahn was het nog bijna 4 uur lopen tot we weer bij de auto waren. Al met al een zeer lange dag dus. Maar ondanks de vermoeidheid zeker de moeite waard: het Rheintal is prachtig en de Schutzensteig een aanrader voor de ervaren en trittsichere bergwandelaar.

Karwendelklettersteig en Mittenwalderhöhenweg
Datum: 25 augustus 2017
Duur: 6:00uur
Afstand: 12,7km
Hoogtemeters: 600m op;  1.900m af
Startpunt: Bovenkant Karwendelbahn
Eindpunt: Parkeerplaats Karwendelbahn
GPS-track: zie deze hyperlink om route zien en GPX te downloaden

Vandaag reden we weer op tijd richting Mittenwald. Naar de Karwendelbahn, om daar de eerste lift om 8:30 omhoog te nemen. TIP wees op tijd omdat je bij kopen kaartje lift ook parkeerkaartje moet kopen en je dan aan kunt sluiten in de rij van de lift. Wij sloten om 8:20 aan, en konden nog net mee. De mensen achter ons moesten op de volgende gondel wachten. Boven aangekomen startten wij rond 9:00h met de Karwendelklettersteig. Verrassend was wel dat iedereen uit de lift doorliep naar de Hohenweg-klettersteig en deze mooie maar wel lastigere klim oversloeg. Lekker rustig dus, en met niveau C een leuke maar prima uit te voeren uitdaging. Een uur later startten wij ook met de Hohenweg. Deze klettersteig is nergens lastig, maar klettersteigset en helm zijn zeer aan te raden (eigenlijk een must, al waren er personen die het zonder deden – en zich krampachtig aan de staalkabel vasthielden.). De Höhenweg biedt prachtige uitzichten, maar is wel populair. Wij hebben nodig klimmer die in dezelfde lift omhoog gingen ingehaald. Wij deden de tour in de boekjestijd van 2,5uur, dus de ingehaalde waren beduidend langzamer (of genoten nog langer van het uitzicht). De topo kun je hier op bergsteigen.com terugvinden. De klimtocht eindigt op de Brunnsteinanger. Via de Brunnsteinhütte daalden wij af naar Mittenwald Hoffeld, vanwaar het nog een half uur vlak lopen naar de parkeerplaats onderaan de lift was.